اطلاعات لازم برای ثبت شرکت تعاونی

اطلاعات لازم برای ثبت شرکت تعاونی , شرکتهای تعاونی

اطلاعات لازم برای ثبت شرکت تعاونی : در صورتی که شما قصد دارید شرکت تعاونی برای خود راه اندازی کنید بهتر است برای شروع با نمونه های مختلف این شرکت و حیطه فعالیت آنها آشنا شوید تا بتوانید نوع شرکت خودتان را انتخاب نمایید. در ادامه سعی شده شما را با انواع دسته بندی های موجود آشنا کنیم .

دسته بندی های مختلف شرکت های تعاونی از لحاظ فعالیت آنها

دسته اول) شرکت تعاونی تولید

با نگاهی ساده به نام این شرکت متوجه می شویم که در این شرکت ها فعالیت های مختلف تولیدی صورت می گیرد . اشتغال اعضای این شرکت ها در حیطه های است که شباهت های  با فعالیت های پرورش و صید ماهی و میگو، کشاورزی، دامپروری ، شیلات، عمران شهری و روستایی و عشایری، صنعت و معدن و دیگر فعالیت های تولیدی دارد.

دسته دوم ) شرکت تعاونی توزیع 

این گونه شرکت ها فعالیت های انجام می دهند که با خدمات ، تهیه و توزیع کالا و مسکن و سایر نیازمندی ها مرتبط می باشد.

اطلاعات لازم برای ثبت شرکت تعاونی

شرکت های تعاونی از لحاظ عضویت دارای دسته های زیر هستند:

شرکت تعاونی عام 

عضویت در چنین شرکت های برای همه مردم آزاد می باشد و شرکت وظیفه دارد که سهام خود را به همه ی مردم ارائه دهد تا بخشی از سرمایه ابتدایی خود را تامین کند و یا از چنین راهی نسبت به افزایش سهام خود اقدام نماید.

 شرکت تعاونی خاص

این شرکت ها برخلاف شرکت های تعاونی عام تنها از گروه خاصی دعوت می کنند تا عضو شوند و افرادی که شرایط لازم را دارند عضویت می گیرند. این گروه های خاص می توانند شامل دانشجویان، کارگران ،زنان ، مشاغل خاص و فرهنگایان یا ایثارگران باشند.

افرادی که می خواهند شرکت های تعاونی را تاسیس نمایند باید به نکات زیر دقت کنند

در سربرگ های شرکت تعاونی یا در تابلو ها باید به صورت خوانا و واضح عنوان تعاونی ثبت شده باشد.

  • شرکت های تعاونی که تعداد عضوهای آنها از ۵۰۰ عضو بیشتر است و ای اتحادیه های که از ۲۰۰۰هزار عضو بیشتر هستند به عنوان تعاونی بزرگ محسوب می گردند.
  • تنها یک یک شرکت تعاونی برای فعالیت های که با یک موضوع در واحدهای صنفی شهرستان یا واحد کارمندی مرتبط است ، تشکیل می گردد.

ثبت شرکت , ثبت شرکت سهامی عام , ثبت شرکت سهامی خاص

ثبت شرکت در مناطق آزاد

ثبت شرکت در مناطق آزاد , ثبت شرکت در منطقه ی آزاد , ثبت شرکت در مناطق تجاری و آزاد , ثبت شرکت در منطقه تجاری کشور , ثبت شرکت برای موسسات در مناطق آزاد : منطقه ی آزاد به عنوان منطقه ی می باشد که برخی از مقررات در حال اجرای کشور مشمول آن نمی شوند. این منطقه حراست شده است و می تواند به عنوان منطقه ی غیر بندری یا بندری باشد. مناطق آزاد دارای مزیت های می باشند که در ادامه به برخی از آنها اشاره شده است :

  • بخشودگی سود و عوارض گمرکی
  • بهره مند بودن از معافیت های مالیاتی
  • فاقد تشریفات اضافی ارزی و اداری است
  • هیچ گونه مقرراتی که سبب شود سرعت فرآیندها کاهش یافت ، در آن وجود ندارد.
  • تسریع در انتقال فن آوری
  • به واسطه جذب سرمایه های داخلی و خارجی فعالیت های صادرات و واردات به راحتی و با سرعت صورت می گیرد .

 

ثبت شرکت در مناطق آزاد

ثبت شرکت در مناطق آزاد

در ایران ۸ منطقه آزاد تجاری صنعتی وجود دارد که این مناطق شامل : کیش ، قشم ، چابهار ، اروند ، ماکو ، انزلی ، ارس و سلفچگان می باشد.

مزایای ثبت شرکت در مناطق آزاد

  • مالکیت خارجی صد در صد
  • بدون نیاز به روادید ورود و خروج اتباع خارجی صورت می گیرد
  • برای هر نوع فعالیت اقتصادی به مدت ۲۰سال معافیت از مالیات صورت می گیرد
  • بدون وجود هیچ نوع محدودیتی انتقال ارز به دیگر مناطق آزاد در ایران یا کشورهای دیگر صورت می گیرد
  • وجود انعطاف در خدمات بانکی و پولی
  • تضمین سرمایه گذاری های خارجی و حمایت های قانونی
  • در بخش خصوصی و دولتی شاهد تنوع و گستردگی خدمات بانکی و بیمه ی هستیم
  • در انجام معالات ارزی راحتی و سهولت برقرار است
  • ثبت نمودن شرکت و موسسه های فرهنگی و صنعتی با سهولت صورت می گیرد.
  • فعالیت بورس نفت و محصولات پتروشیمی و بورس اوراق بهادار
  • برای ورود کالاهای مجاز هیچ مقررات سخت و دشواری وجود ندارد
  • هیچ گونه تشریفاتی دشواری برای ترانزیت کالا و صادرات مجدد وجود ندارد
  • واردات مواد اولیه و ماشین آلات صنعتی واحدهای تولیدی از حقوق گمرکی معاف می باشند

بین مناطق ویژه اقتصادی و آزاد تجاریچه تفاوت های وجود دارد ؟

عنوان مقررات وضعیت در مناطق آزاد وضعیت در مناطق ویژه اقتصادی

 

 امکان خرده فروشی هم برای اتباع درونی و هم خارجی

 

منحصراً برای اتباع خارجی

 

معافیت مالیاتی برای ۱۵ سال برقرار می باشد با توجه به قوانین درونی هر کشور، تخفیف مالیاتی انجام می شود
 روادید برای اتباع خارجی در مرزهای ورودی اعطاء می شود مقررات برپایه ضوابط درون کشور می باشد
مقررات کار و بیمه اجتماعی در استخدام اتباع خارجی تابع مقررات خاص مناطق می باشد تابع مقررات درون کشور می باشد

خدمات زیر توسط شرکت ثبت کمپانی پرس ارائه میگردد:

ثبت شرکت

ثبت برند

تغییرات شرکت

ثبت شرکت با مسئولیت محدود

ثبت شرکت سهامی عام

ثبت شرکت تضامنی

ثبت شرکت تعاونی

پذیره نویسی سهام شرکت

اخذ کارت بازرگانی

ثبت شعبه و نمایندگی خارجی

ثبت شرکت سهامی خاص

ثبت شعبه خارجی و نمایندگی خارجی

ثبت شعبه خارجی و نمایندگی خارجی : برخی مواقع نیاز است که یک شرکت برای گرفتن نمایندگی خارجی وجود داشته باشد که اقداماتی در کشور برای ثبت انجام بدهید. قبل از هر چیزی باید توجه داشته باشید که نمایندگی خارجی با شعبه خارجی چه تفاوت های داشته اند. در ادامه قصد داریم شما را با مطالب شعبه خارجی و نمایندگی خارجی آشنا کنیم با ما همراه باشید.

شعبه شرکت به چه معناست؟

شعبه در حقیقت قسمتی از یک شرکت می باشد به بیانی دیگر واحدی از خود شرکت است که با توجه به مسیر طولانی مابین شرکت اصلی و محل دایر شدن ، شعبه ایجاد می گردد و در نهایت گسترش می یابد. یک شرکت به میزان خاصی به شعبه اختیاراتی داده است که شعبه بر اساس آن می تواند عمل کند و موارد حقوقی به شرکت مادر بر می گردد.

حالا در مورد نمایندگی نیز باید بدانید شما می تواند در کشورهای خاصی برای شرکت های مورد نظرتان نمایندگی دایر نمایید اما در چنین وضعییت شرکت مادر هیچ نوع حق حقوقی و قانون و مقرراتی برای شما تعیین نمی کند و هر گونه مسئولیت و وظایفی بر عهده شما می باشد.

ثبت شعبه خارجی و نمایندگی خارجی

ثبت شعبه خارجی و نمایندگی خارجی

اگر بخواهیم شعبه ی را ثبت کنیم به چه مواردی نیاز داریم؟ | ثبت شعبه خارجی و نمایندگی خارجی

در چنین شرایطی باید گواهی ثبت شرکت های خارجی را داشته باشیم و همچنین اساس نامه نیز به همراه آن نیز باشد. در صورتی که شرکت بیا موسسه دچار تغییرات شرکت شده باشد باید این تغییرات را نیز بیان کنیم . البته به گزارش مالی نهایی هم نیاز می باشد . یکی از مهم ترین مواردی که در بین مدارک بسیار مهم و اساسی است وکالت نامه است.

حالا اگر قصد داشته باشیم که نمایندگی شرکت را ثبت کنیم به همین موارد گفته شده در شعبه نیاز می باشد ، البته به این نکته دقت داشته باشید که از کارت ملی و شناسنامه برای نماینده حقیقی کپی داشته باشید و علاوه بر آن کپی مدارک ثبتی شامل اساسنامه ، روزنامه رسمی ، آخرین تغییرات برای کسی که نماینده حقوقی می باشد ضروری است .

بررسی آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین

آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین

آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین : هنگام ثبت شرکت ، ممکن است آورده های سهامداران و طرفین از انواع مختلف نقدی و یا غیر نقدی باشند ، در این مقاله قصد داریم  آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین را مورد بررسی قرار دهیم ، با کمپانی پرس همراه باشید.  آورده های غیر نقدی در شرکت های سهامی عام ، فقط به موسسان تعلق دارد چون تبصره ماده شماره ۶ ل.ا.ق.ت مقرر میدارد:

بررسی آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین

” در ثبت شرکت سهامی عام هر گاه قسمتی از تعهد موسسین به صورت غیر نقد باشد باید عین یا مدارک آن در همان بانکی که برای پرداخت نقدی حساب باز شده است،ودیعه گذاری(تودیع)،و گواهی بانک را به ضمیمه اضهار نامه و ضمیمه های آن به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم نماید.”

آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین

آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین

قانون گذار احتیاط های خاصی را در مورد آورده های غیر نقدی به عمل آورده تا جایی که امکان دارد خطراتی متوجه پذیره نویسان و شاخاص ثالث نباشد و برای پیشگیری هر گونه تقویم غیر واقع آورده های غیر نقدی ماده شماره ۷۶ ل.ا.ق.ت موراد زیر را مقرر کرده است :

“هر زمان که  یک یا چند نفر از موسسین آورده غیر نقدی داشته باشند،موسسین می بایست قبل از این اقدام به دعوت مجمع عمومی موسس کنند ،باید نظر کتبی کارشناس رسمی وزارت دادگستری را در خصوص ارزیابی آورده های غیرنقد جلب کنند و آن را به عنوان جزئی از گزارشی از اقدام ها و عملکرد خود در اختیار مجمع عمومی موسس بگذارد.در صورتی که موسسین برای خود مزیت هایی در نظر گرفته باشند باید توجیه آن به ضمیمه گزارش ذکر شده را به مجمع موسس تقدیم نمایند.”

مشاهده میگردد که دریافت نظر کتبی کارشناس رسمی وزارت دادگستری باعث میگردد تا موسسین در تقویم آورده های غیر نقد خود افراط نکنند و به این شکل پس از دریافت سهام در مقابل آورده های غیر نقدی شرایط ضرر کردن سهامدارانی که به صورت نقدی ارزش سهام خورد را پرداخت کرده اند را به وجود بیاورند.

آورده های غیر نقدی و مزایای موسسین در ثبت شرکت ها

بر اساس ماده ۷۷ ل.ا.ق.ت صاحبان آورده های غیر نقدی و همچنین کسانی که مزایای خاصی را برای خود میخواهند از حق رای در زمان رسیدگی مجمع موسس به گزارش مربوط در موارد ذکر شده محروم شده اند

سخت گیری دیگر قانون گذار در ماده ۷۸ ل.ا.ق.ت پیشبینی گردیده است که بر اساس آن مجمع عمومی موسس نمیتواند آورده های غیر نقدی را بیش از آنچه که مورد ارزیابی کارشناس رسمی وزارت دادگستری قرار گرفته است ،قبول کند

در اینجا میخواهیم به طرح و پاسخ دادن یک سوال بپردازیم با مضمون زیر:

اگر قبل از تشکیل شرکت،آورده های غیر نقدی به گونه ای از بین رفت ،ضرر و زیان وارد شده بر عهده چه کسی خواهد بود؟

پذیره نویسی به معنای عقد نمیباشد و در غیر این صورت دیگر نیازی به وجودو تشکیل مجمع موسس نبود که در آن مجمع رای اکثریت لازم به تبعیت و اقلیت بدون اراده باشد.بنابراین چون هنوز شرکت تشکیل نشده است ،در صورتی که آورده غیر نقدی از بین برود ضرر و زیان وارده بر عهده صاحب مال خواهد بود.

در مورد آورده های غیر نقدی در ثبت شرکت ها اشاره گردید که این آورده ها میتوانند به صورت اموال غیر منقول شامل: زمین،ساختمان و اموال منقول مادی از قبیل: ماشین آلات و لوازم و اموال منقول غیر مادی مانند:برگه ثبت اختراع،علامت تجاری و سایر باشد

مزیت هایی که امکان دارد موسسین در طلب آن باشند بابت اطلاعات فنی و علمی و تجربی که در اختیار شرکت قرار داده اند و چند سهم جهت سود بردن برای خود در نظر میگیرند تا از منفعت های خالص شرکت در حد و اندازه سهامی که برای خود کنار گذاشته اند سود ببرند و حتی پس از منحل شدن شرکت و مشخص شدن قروض و بدهکاری های شرکت و پرداخت آنها وباز پرداخت سهام سهامداران از باقی مانده دارایی شرکت نیز سود ببرند.

همچنین موسسین میتوانند سهامی ویژه برای خود در نظر بگیرند(همانطور که اشاره شد)

همانطور که از مطالب بالا برمی آید قانون گذار در مواد ۷۶،۷۷،۷۸ ل.ا.ق.ت تقویم واقعی سرمایه غیر نقد شرکت و بررسی مزیت هایی که موسسین برای خود در نظر گرفته است را پیشبینی نموده تا موسسین ،طلبکاران و پذیره نویسان دچار ضرر نشوند

بایدها و نبایدهای ثبت شرکت

بایدها و نبایدهای ثبت شرکت سهامی خاص و عام

بایدها و نبایدهای ثبت شرکت (سهامی خاص و عام)

اگر میخواهید شرکتی را ثبت کنید باید اطلاعاتی را داشته باشید که بهتر است پیش از هر اقدام یا برنامه ی از این اطلاعات آگهی داشته باشید. در ادامه ما به برخی از آیتم های اصلی و مهم برای ثبت شرکت های سهام عام و خاص اشاره کرده ایم. با ما همراه باشید .

اگر بخواهید یک شرکت با سهامی عام تاسیس کنید به ۳ سهام دار  و اگر قصد تاسیس شرکت با سهامی خاص را داشته باشید به ۲ سهامدار نیاز دارید.

برای شرکت های با مسئولیت های محدود در ثبت شرکت در سهامی خاص حداقل به صد هزار تومان سرمایه نیاز می باشد.

انتخاب بازرس برای شرکت های با مسئولیت محدود اجباری نمی باشد.

برای شرکت های سهامی خاص مقدار مدیریت حداکثر ۲ سال می باشد و این زمان قابل تمدید خواهد بود در صورتی که این میزان برای غیره می تواند به صورت نامحدود مشخص گردد.

اگر شرکت های سهامی خاص بخواهند آگهی های را درج کنند باید روزنامه های کثیرالانتشاری را انتخاب نماید و حتما باید در این رابطه یک روزنامه را انتخاب کنند ، در صورتی که شرکت های با مسئولیت محدود در این باره ضروری نمی باشد.

به صورت کلی ثبت نمودن شرکت های سهامی خاص و همچنین احراز شرایط آنها از شرکت های با مسئولیت محدود راحت تر و ساده تر است.

 

بایدها و نبایدهای ثبت شرکت

بایدها و نبایدهای ثبت شرکت مسئولیت محدود و سهامی خاص

شرکت های خاص به واسطه یک هیئت رئیسه با اشخاصی مانند یک نظر رئیس و دو نفر ناظر و همچنین یک منشی از بین سهامداران انتخاب می گردد.

افرادی که قصد دارند یک شرکت سهامی خاص تعریف کنند یا یک شرکت با مسئولیت محدود راه اندازی کنند می توانند میزان سرمایه های خود را افزایش بدهند اما این موضوع اجباری نمی باشد.

در سهامی خاص ، سود سرمایه بر پایه مقدار سرمایه و سهم تقسیم بندی می گردد.

بهتر است پیش از هر اقدامی برای ثبت شرکت ، نوع شرکت را که قصد ثبت آن را داریم مانند ثبت شرکت سهامی خاص یا ثبت شرکت با مسئولیت محدود معین کنیم و همچنین با توجه به ویژگی ها و مشخصه های شرکت در این باره تصمیم گیری کنیم و شرکت خود را ثبت نمایید.


کمپانی پرس بزرگترین مرجع معرفی شرکتهای فعال در حوزه برند سازی, ثبت برند , ثبت شرکت , ثبت علائم تجاری و … می باشد . اطلاع رسانی اخبار بروز ثبت شرکت ها و موسسات تجاری و غیر تجاری

هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم

هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم

هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم: شرکت های تعاونی یکی از پرکاربرد تربن شرکت هایی هستند که در اداره ثبت شرکت های مورد ثبت قرار می گیرند ، شرکت های تعاونی دارای ویژگی هایی هستند که در ادامه به بررسی برخی از آن ها می پردازیم ، با کمپانی پرش همراه باشید.

هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم

اگر میخواهید در روند ثبت شرکت تعاونی با مشکل مواجه نشوید باید همه ی نکات ضروری و لازم را بدانید. در ادامه به بررسی این نکات پرداخته ایم:

الف) باید مجوز صدور موافقت نامه تشکیل شود

برای شرکت های تعاونی عام برای آگهی پذیرش عضو و فروش سهام با تایید وزارت تعاون می باشد و باید مطابق فرم های شماره ۱۰ و ۱۱ عمل گردد.

ب) داوطلبان بازرسی تعاونی یا عضویت در هئیت مدیره

افزون بر شرایط قانونی عضویت در تعاونی باید در جهت بررسی وضعیت احراز ، مدارک خود را حداکثر یک هفته بر پایه دستورالعمل های انجمن نظارت بر انتخاب تعاونی از تاریخ منتشر شدن آگهی یا صادر شدن دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی به هیات موسسین تحویل دهند.

ج) سمت مدیرعامل شرکت های تعاونی یا سمت هیئت مدیره

در شرکت های تعاونی نمی توانند برای اختیار کارکنان دولت قرار گرفته شود مگر اینکه در تعاونی های که به سازمان دولتی یا کارکنان ادارات مربوط است و آنها در آن اداره شاغل می باشند ، این بند شامل کارکنان بازنشسته نمی شود.

هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم

هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم

د)در زمان تشکیل اولین مجمع عمومی عادی

هیات موسس برگه ورود به جلسه را از دوطلبان عضویت می گیرد و مطابق فرم شماره ۵ اسم افراد حاضر را با امضای آنها ثبت می کند و سپس بعد از انتخاب هیئت رئیسه مجمع برای کنترل نمودن فعالیت ها در اختیار آنان قرار گرفته می شود.

نکته

اگر هر کدام از اعضا به هر دلیلی نتوانند حضور پیدا کنند ، قادرند به صورت کتبی نماینده تام الاختیار خود را برای حضور در مجمع به هیات موسس معرفی کنند. همچنین عهده دار شدن یک نفر به صورت همزمان برای وکالت یا نمایندگی بیشتر از یک عضو مجاز نمی باشد البته در تعاونی های بزرگ می تواند دو عضو باشد.

ه ) با توجه به تصویب اساسنامه در اولین مجمع عمومی عادی ،

در زیر صفحات آن امضای رئیس و منشی و در صفحه آخر آن امضای هئیت رئیسه قید می شود . لازم است بدانید با حضور دو سوم از اعضای مجمع عمومی عادی اساسنامه تعاونی تصویب می گردد.

نکته

اعضای که در مورد اساسنامه با مصوبه اولین جلسه مجمع عمومی عادی مخالف باشند ، قادرند درخواست کنند که عضویتشان پس داده شوند و اگر بدین صورت باشد بلافاصله بعد از ثبت تعاونی هیئت مدیره موظف است برای بازپرداخت وجه واریزی سهام آنها اقدام کند.

و ) بعد از اینکه هیئت مدیره انتخاب شود

وظایف هیئت موسس خاتمه می یابد  و هیئت رئیسه مجمع علاوه بر اینکه صورت جلسه را تنظیم می کند باید تمامی مدارکی را که به برگزاری مجمع مرتبط است و به امضای آنها رسیده ، تحویل به هیئت مدیره بدهد.

ز ) انتخاب مدیران و جایگزین ها

در اولین جلسه هیئت مدیره ، باید اقدام به انتخاب رئیس ، جانشین رئیس، منشی ، مدیر عامل و صاحبان امضا نماید و مدیر عامل یا یکی از اعضای هئیت مدیره را با حق توکیل به غیر وکالت بدهد تا قادر باشد در زمان ثبت تعاونی تشریفات قانونی را انجام بدهد.

نکته اول

در مقوله هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم ، مدیر عامل باید شرایطی که در ماده ۳۸ قانون بخش تعاونی است داشته باشد و مدارکی را که در بند ۱۲ این دستورالعمل وجود دارد به هیئت مدیره تحویل بدهد.

نکته دوم

اگر یکی از اعضا به مرحله های تشکیل تعاونی اعتراضی داشته باشد باید تا مدت زمان دو روز آن را به صورت کتبی به اداره کل یا اداره تعاون اعلام کند . اداره کل / اداره تعاون وظیفه دارد مطابق قانون و مقررات در زمان سه روز به این موضوع رسیدگی کند و نتیجه اعلام نماید.

ح )دوره های آموزشی

پیش از اینکه ثبت تعاونی صورت بگیرد اعضای هیئت مدیره بازرس یا بازرسین وظیفه دارند دوره های آموزشی مرتبط با آن را سپری نمایند.

ط)تکمیل مدارک توسط هیات مدیره

هیات مدیره وظیفه دارد برای تکمیل نمودن پرونده ، فهرست اسامی و مشخصه های اعضای هیئت مدیره ، بازرس یا بازرسین ، مدیر عامل و همه ی اعضای را طبق فرم شماره ۷ تنظیم نمایند و سپس به اداره کل / اداره تعاون تحویل بدهند.

ی )تحویل مدارک

باید در مدت زمان۵ روز مدارک لازم به واسطه اداره کل / اداره تعاون مطابق با فرم شماره ۸ به اداره ثبت شرکت ها تحویل داده شوند .  اداره کل / اداره تعاون بعد از اینکه اقدامات اداره ثبت شرکت ها را انجام داد و همچنین آگهی تاسیس صادر شد ، نسبت به پروانه تاسیس تعاونی طبق فرم شماره ۹ اقدام می کند. به هر حال نظارت، رسیدگی به شکایات ، حسابرسی و دیگر اقدامات بعد از تاسیس تعاونی وظیفه اداره کل/ اداره تعاون به شمار خواهد رفت .

جهت کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با مقوله هر آنچه باید در مورد ثبت شرکت تعاونی بدانیم و سایر اطلاعات تکمیلی ، می توانید با مشاورین ما در کمانی پرس تماس حاصل فرمایید .

خدمات زیر توسط شرکت ثبت کمپانی پرس ارائه میگردد:

ثبت شرکت

ثبت برند

تغییرات شرکت

ثبت شرکت با مسئولیت محدود

ثبت شرکت سهامی عام

ثبت شرکت تضامنی

پذیره نویسی سهام شرکت

اخذ کارت بازرگانی

ثبت شعبه و نمایندگی خارجی

ثبت شرکت سهامی خاص

تاسیس شرکت تضامنی در تهران

تاسیس شرکت تضامنی در تهران

تاسیس شرکت تضامنی در تهران : تاسیس شرکت تضامنی با تنظیم شرکت نامه که به صور اوراق چاپی در اداره ثبت شرکت ها موجود می باشد صورت می گیرد. در شرکت نامه یاد شده می بایست نام ، نوع، موضوع شرکت و مرکز اصلی و نشانی کامل ، همچنین اسامی شرکاء یا موسسین و شماره شناسنامه و محل اقامت آن ها، تاریخ تشکیل شرکت و مدت آن، سرمایه شرکت و میزان سهم الشرکه که شرکاء در شرکت دارند و نام مدیران شرکت و اختیارات آن ها و اشخاصی که حق امضاء دارند و موقع رسیدگی به حساب و ترتیب تقسیم سود شرکت ، انحلال شرکت و سایر شرایط ، قید شود.

تاسیس شرکت تضامنی در تهران

تاسیس شرکت تضامنی در تهران

تاسیس شرکت تضامنی در تهران با کمپانی پرس

بر اساس ماده ۱۱۸ قانون تجارت برای ثبت شرکت تضامنی همه سرمایه نقدی پرداخت شده ،در صورتی که سهم الشرکه به صورت غیر نقد باشد باید تقویم شده و تسلیم شرکت گردد.

قانونگذار با تجویز تنظیم شرکت نامه ظاهرا به نظریه عقل یا قراردادی بودن شرکت تضامنی توجه داشته است. اما با الزام تاسیس و ثبت شرکت و ایجاد شخص حقوقی در نهایت نظریه شخصیت حقوقی مورد قبول واقع شده است.

در زمان تاسیس شرکت تضامنی در تهران ، اساسنامه مربوط به شرکت  نیز که در واقع آیین نامه داخلی شرکت می باشد توسط موسسین تنظیم می گردد هرچند که تنظیم اساسنامه با وجود اشاره به آن در مواد(۱۳۷ و ۲۰۰ ق.ت) الزامی به نظر نمی رسد.

در پایان باید اضافه کرد ثبت شرکت تضامنی برابر ماده ۱۹۵ قانون تجارت که مقرر میدارد:

” ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع مقررات قانون ثبت شرکت ها است.”

الزامی میباشد پس از ثبت شرکت بنابر ماده ۴۷ قانون ثبت و آئین نامه اسفندماه۱۳۲۷ وزارت دادگستری،در اداره ثبت شرکت ها و شعب آن در شهرستان ها انتشار خلاصه شرکت نامه بنا بر ماده ۱۹۷ قانون تجارت که مقرر میدارد:

” در ظرف ماه اول تشکیل هرشرکت خلاصه شرکت نامه ها و منضمات آن طبق نظام نامه وزارت عدلیه اعلان خواهد شد.” در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار به هزینه خود شرکت الزامی است و در صورتی که شرکت در شهرستان ها به طور همزمان شعبی را تاسیس کند ،محل شعب در آگهی ها ذکر شود و در روزنامه ای محل شعب درج گردد.اما اگر شرکت پس از ثبت اقدام به تاسیس شعبه در شهرستان ها نماید در این صورت برابر ماده ۲۰۰ قانون تجارت

تغییرات شرکت در اساس نامه قید میگردد و آگهی میشود،در ضمن مراتب با پیوستهای مربوط به اداره ثبت محل شعب مورد نظر ارسال میگردد.

 

اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت

اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت باید شامل چه اطلاعاتی باشد ؟

اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت باید شامل چه اطلاعاتی باشد؟

اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت

همانگونه که در ماده ۶ ل.ا.ق.ت آمده است، برای راه اندازی یک شرکت سهامی عام،موسسین باید اظهارنامه ای به همراه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلام پذیره نویسی سهام توسط کلیه موسسین امضاء شده باشد به اداره ثبت شرکت ها تسلیم نمایند و رسید دریافت کنند.

اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت

اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت

اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت‎ یاد شده باید شامل موارد زیر باشد:

-نام شرکت

-هویت کامل و محل اقامت موسسین

-مبلغ سرمایه شرکت

-تعیین مقدار نقد و غیر نقد سرمایه شرکت به صورت تفکیک شده

-تعداد سهام با نام و بی نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتیکه سهام ممتاز وجود داشته باشد ،تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات مختص این گونه سهام ها

-میزان تعهد هر یک از موسسین و مبلغی که پرداخت نموده اند به همراه شماره حساب ونام بانکی که پول های پرداخت شده در آن واریز شده است.در مورد سهام غیر نقد،مشخص کردن مشخصات و ارزش آن به صورتی که بتوان از کم وکیف آورده غیر نقد مطمئن شد

-مدت ثبت شرکت

-نام شرکت

-مرکز اصلی شرکت و محل شعبه ها در صورتیکه تاسیس شعب مورد نیاز باشد

– تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و طریقه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.

– طریقه انتقال سهام با نام

– نحوه تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس

– در صورت پیش بینی امکان صدور اوراق قرضه، ذکر شرایط و ترتیب آن

– شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت

– مواقع و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت

– مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی

– مقررات در مورد  حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها

– نحوه شور و دریافت رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی

در اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت تعداد مدیران و طریقه انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا استعفا می دهند یا محجور یا برکنار و یا به جهات قانونی ممنوع می گردند

– مشخص نمودن وظایف و حدود اختیارات مدیران

– تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند

– قید اینکه شرکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب و مدت ماموریت بازرس

– معین نمودن آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه

– نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن

-نحوه تغییر اساسنامه

اساسنامه ذکر شده به پیوست اظهارنامه شرکت و طرح پذیره نویسی باید به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شود تا پذیره نویسان با مراجعه به مرجع یاد شده از مفاد آن دارای نکات یاد شده است مطمئن شوند.

نحوه ی انتخاب مدیران شرکت

نحوه ی انتخاب مدیران شرکت بخش دوم

نحوه ی انتخاب مدیران شرکت بخش دوم : اینطور به نظر می رسد كه اعضای هیئت مدیره باید مورد تائید همه سهامداران باشند. حال چنانچه شركت بخواهد از طریق تشكیل مجمع عمومی موسس اعضای هیئت مدیره خود را انتخاب نماید الزاما چگونگی تشكیل مجمع عمومی موسس اعضای هیئت مدیره خود را باید انتخاب كند. نحوه تشكیل جلسه مذکور میبایست مطابق ماده ٧٥ (ل.ا.ق.ت.). انجام گیرد. ماده مذكور دراین خصوص مقرر می دارد:

در تغییرات شرکت برای تشکیل مجمع عمومی موسس حضور تعدادی از پذیره نویسان كه حداقل نصف سرمایه شركت را تعهد نموده باشند الزامی است .حال چنانچه در اولین دعوت اكثریت مذكور حاصل نشد. مجامع عمومی جدید فقط تا دو نوبت توسط موسسین فراخوانده می شوند. مجمع عمومی جدید زمانی به رسمیت شناخته می شوند كه صاحبان حداقل یك سوم از سرمایه شرکت  در ان حضور داشته باشند. درهر یك از دو مجمع فوق كلیه تصمیمات باید با اكثریت دو سوم آرا حاضرین اتخاذ شود…

نحوه ی انتخاب مدیران شرکت

نحوه ی انتخاب مدیران شرکت

نحوه ی انتخاب مدیران شرکت

در امور و قوانین ثبت شرکت انطور که به نظر می رسد ماده ٧٥ و بند ٣ ماده ٢٠ (ل.ا.ق.ت.) از حیث كسب تعداد آرا ماخوذه برای عضویت در هیئت مدیره شركت سهامی خاص متناقض است. این تعارض ظاهری است. اعضای اولین هیئت مدیره شركت سهامی خاص بایستی با اكثریتی كه در ماده ٧٥ مذكور پیش بینی شده انتخاب گردند حال انکه توسط مجمع عمومی موسس و یا توسط سهامداران شركت (بدون تشكیل مجمع عمومی موسس) انتخاب گردند.

فقط بند٣ ماده ٢٠ كلیه سهامداران شركت سهامی خاص را موظف نموده كه ذیل صورتجلسه مذکور را (كه شامل نحوه انتخاب اعضای هیئت مدیره و تعداد آرایی هر یك از آنها بدست آورده می باشد) امضا کنند.

در نحوه ی انتخاب مدیران شرکت انتخاب هیئت مدیره های بعدی در طول حیات شركت بواسطه ی مجمع عمومی عادی انجام خواهد شد. ماده ٨٨ (ل.ا.ق.ت.) در این خصوص اظهار می دارد: تصمیمات اخذ شده در مجمع عمومی عادی همواره با اكثریت نصف بعلاوه یك ارا حاضر در جلسه رسمی معتبر خواهد بود مگر در مورد انتخاب مدیران و بازرسان كه اكثریت نسبی کفایت می کند.

درمورد نحوه ی انتخاب مدیران شرکت تعداد آرای هر رای دهنده در تعداد مدیرانی كه باید انتخاب شوند ضرب می شود و هر حق رای دهنده برابر حاصل ضرب مذكور خواهد بود. شخص رای دهنده می تواند کلیه آرای خود را به یك نفر بدهد و یا آن را بین چند نفری كه مایل باشد تقسیم نماید. و اساسنامه شركت نمی تواند خلاف این ترتیب را مقرر دارد.

مجمع عمومی مذكور (موسس وعادی) افزون بر انتخاب اعضای اصلی هیئت مدیره معمولا چند نفر را نیز بعنوان اعضای علی البدل انتخاب می کنند تا در صورتی كه بر اثر فوت یا استعفا یا سلب شرایط از یك یا چند نفر از مدیران تعداد آنها از حداقل وضع شده طبق قانون كمتر شود اعضای علی البدل به ترتیبی که در اساسنامه و یا توسط مجمع عمومی مقرر گردیده جایگزین ایشان گردند.

ضمن اینکه اعضای علی البدل در صورت عدم حضور موقت اعضای هیئت مدیره در جلسات نحوه ی انتخاب مدیران شرکت بعنوان مدیران بر اساس اساسنامه بطور موقت معین می شوند لیكن این مدت از دو سال تجاوز نخواهد كرد. انتخاب مجدد مدیران مانعی ندارد. در صورت عدم ذكر مدت توسط اساسنامه مجمع عمومی عادی می تواند مدت تصدی مدیران را تعیین نماید لیكن اساسنامه و تصمیم مجمع عمومی سهام داران نمی تواند برخلاف ماده ی مذکور مدت ماموریت مدیران را بیش از دو سال تعیین كند.

چنانچه مدت مزبور در اساسنامه ذکر شده باشد تغییر آن به مدتی كمتر از ٢ سال از طریق تغییر اساسنامه توسط مجمع عمومی عادی امکان پذیر خواهد بود. مجمع مذكور می تواند در هر زمان مطابق مقررات اساسنامه تشكیل جلسه داده و به مدت ماموریت مدیران خاتمه دهد و اعضای دیگری را حداكثر تا دو سال جایگزین آنان بنماید.

نکات مهم در نحوه ی انتخاب مدیران شرکت

پیش از اصلاح قانون تجارت طرح ماده ٤٦ ق.ت. مصوب ١٣١١ دوره مدیریت چهارسال و تجدید انتخاب آنان بلامانع بود مگر آنكه اساسنامه شركت غیر از این مقرر میداشت و چنانچه مطابق مقررات اساسنامه تعیین مدیران به تصویب مجمع عمومی موكول نمی گردید به فرض اساسنامه تعیین مدیران را به سازمانهایی غیر از سهام داران محول می نمود دوره مدیریت از دو سال نمی توانست تجاوز كند.

اعضای هیئت مدیره امکان دارد از اشخاص حقیقی باشند مقررات مربوط به شركت های سهامی مذكور در قانون تجارت مصوب ١٣١١ پیش بینی نشده بود كه شخص حقوقی بتواند به سمت مدیریت شركت سهامی انتخاب گردد.

اما با توجه ماده ٥٨٣ ق.ت. كه مقرر می دارد: كلیه شركت های تجاری مذكور شخصیت حقوقی دارند و نیز ماده ٥٨٨ که بیان می دارد: شخص حقوقی می تواند دارای كلیه حقوق و وظایفی باشد كه قانون برای افراد قائل است مگر حقوق و وظایفی كه فقط انسان ممكن است بطور طبیعی دارای آن باشد مانند حقوق و وظایف پدر دختری و امثال ان می توانستند به سمت مدیریت شركت سهامی انتخاب شوند.

ماده ١١٠ (ل.ا.ق.ت.) به صراحت بیان می دارد که: اشخاصی حقوقی را می توان به سمت مدیریت شركت منسوب نمود. به این ترتیب شخص حقوقی همان مسئولیت های مدنی شخص حقیقی عضو هیئت مدیره را داشته و باید یك نفر را بعنوان نمایندگی دائم خود جهت انجام وظایف مدیریت معرفی نماید.

چنین نماینده ای مشمول همان شرایط و تعهدات و مسئولیت های مدنی و جزایی عضو هیئت مدیره بوده با شخص حقوقی كه او را به نمایندگی منسوب نموده است از جهت مدنی مسئولیت تضامنی دارد. شخص حقوقی عضو هیئت مدیره می تواند نماینده خود را عزل نماید مشروط بر آنكه درهمان زمان جانشین او را كتبا به شركت معرفی کند در غیر اینصورت غایب محسوب می شود.

بر اساس ماده فوق اولا شخص حقوقی عضو هیئت مدیره دارای همان مسئولیت مدنی شخص حقیقی عضو هیئت مدیرهمی باشد. ثانیا شخص حقوقی با نماینده خود از جهت مدنی مسئولیت تضامنی دارد.

و سوم انکه نماینده شخص حقوقی هم مشمول همان شرایط و تعهدات و مسئولیت های مدنی و جزایی شخص حقیقی عضو هیئت مدیره می باشد.

نكته قابل توجه درمورد مسئولیت مدنی نماینده شخص حقوقی این است كه نماینده مذكور كه حكم وكیل شخص حقوقی را داشته  و باید دستورات  موكل خود را در هیئت مدیره اجرا كند چگونه می تواند در برابر اجرای این دستورات مسئولیت شخصی داشته باشد؟

پاسخ انست كه نماینده شخص حقوقی درعین حال که وكیل ایشان است ركنی از اركان شركت محسوب می شود (ركن مدیریت) و بدین ترتیب باید مسئولیت شخصی داشته باشد.

اما قانونگذار در نحوه ی انتخاب مدیران شرکت پیش بینی نكرده است كه در صورت اختلاف نظر میان شخص حقوقی و نماینده او و بروز ان اشخاص اخیر مسئول هستند یا خیر؟

به نظر می رسد با رعایت مقررات عام در مورد وكالت چنانچه نماینده صرفا دستور شخص حقوقی را انجام داده باشد پس از پرداخت خسارت ناشی از عمل خود هیئت مدیره می تواند به شخص حقوقی مراجعه كند.

مسئله دیگری كه قانونگذار در نحوه ی انتخاب مدیران شرکت تعیین نكرده این است كه چه كسی نماینده شخص حقوقی را برای عضویت درهیئت مدیره شركت انتخاب می كند. بدیهی است این سئوال بیشتر در مورد شركت هایی مطرح می شود كه عضو هیئت مدیره شركت دیگری هستند نه اشخاص حقوقی دیگر در مورد این اشخاص حقوقی مانند وزارتخانه ها معمولا بالاترین مقام شخص حقوقی مانند وزیر قادر خواهد بود نماینده شخص حقوقی شركت  را انتخاب نماید.

در این صورت سوالی که مطرح میشود این است كه انتخاب نمانیده با هیئت مدیره شخص حقوقی مدیر است یا با مجمع عمومی آن . به نظر می رسد هیئت مدیره كه اداره شركت بر عهده ایشان است حق انتخاب نماینده برای عضویت در هیئت مدیره شركت دیگر را دارد. با این وجود با توجه به عدم منع آن توسط قانونگذار هیئت مدیره می تواد اختیار تعیین نماینده را به مدیرعامل واگذار كند.

در هر حال در نحوه ی انتخاب مدیران شرکت ، مدت ماموریت نماینده شخص حقوقی هیئت مدیره شركت تحت تاثیر دو عامل خواهد بود یكی آنکه به محض اتمام مدت ماموریت شخص حقوقی مدت ماموریت نماینده مذكور هم تمام شود. دیگر اینكه اگر مدت ماموریت هیئت مدیره به اتمام برسد نماینده شخص حقوقی هم دیگر سمت نمایندگی شخص مذكور را نخواهد داشت. نكته حائز اهمیت اینست که در صورتیكه شخص حقوقی عضو هیئت مدیره باشد نیازی نیست شخص حقیقی نماینده وی هم سهام دار شركت مذكور باشد.

نحوه انتخاب مدیران بخش اول

نحوه انتخاب مدیران بخش اول : شركت های سهامی عام و خاص با نظارت هیئت مدیره ی منتخب از میان سهام داران که كلا یا بعضا قابل عزل می باشند، اداره می شود. به موجب ماده ١٠٧ لایحه اصلاحی قانون تجارت مصوب ١٣٤٧ این موضوع که اعضای هیئت مدیره از بین سهام داران باید انتخاب شوند الزامی است.

اما به نظر می رسد که این الزام برای هیئت مدیره كه از مهم ترین اركان شركت و مغز متفكر و موتور محركه آن محسوب می شود منطقی نباشد. زیرا امروزه مدیریت یک امر تخصصی بوده و مشاهده شده كه اكثر صاحبان شركت ها مانند صنایع حمل و نقل و … با همه علاقه و دلسوزی دیگر نمی توانند مدیری کارامد باشند.

بنابراین عدم استفاده ی شركت ها از چنین افراد لایقی نوعی علم گریزی وعین ضرر است .هر چند درعمل برای جبران این ضعف سهامداران بخشی از سهام خود را به فردی كه متخصص امر مدیریت است تملیك می كنند تا او واجد شرایط عضویت هیئت مدیره شود. اما طی قررادادی  وی متعهد می گردد كه پس از اتمام دوره مدیریت سهم مزبور را به مالک اصلی ان بازگرداند .

قانونگذار برای اولین بار در لایحه اصلاح قانون تجارت مصوب ١٣٤٧ از عبارت اداره شركت توسط هیئت مدیره  استفاده می کند. اما آن تعریفی از مدیران نیاورده و صرفا در ماده ١٠٧ لایحه مذكور چنین مقرر كرده است که: (شركت سهامی توسط هیئت مدیره ای كه از بین سهام داران انتخاب شده وكلا یا بعضا قابل عزل می باشند اداره خواهد شد. به نظر نمی رسد با پرهیز از تعریف عناوینی به این با اهمیتی بتوان مشكلات مربوط به آن را حل نمود.

درهر حال در مقام تعریف مدیران شاید بتوان گفت: مدیران افراد با صلاحیتی هستند كه توسط سهام داران برای مدت معینی انتخاب شده و كنترل و اداره شركت را عهده دار می باشند. با وجود آنكه طبق ماده ٤٧ قانون تجارت مصوب ١٣١١ مسئولیت  اداره شركت سهامی بر عهده یك یا چند نماینده (كه از میان شركا به سمت مدیری انتخاب می شدند) قرار داشت و هیچ یك از مفاد قانون اخیر نیز اشاره ای به هیئتی بودن مدیریت شركت سهامی نکرده بود ولی عملا هیئت مدیره اداره امور شركت را بر عهده داشت.

همچنین ماده ١٠٧ حداقل تعداد اعضای هیئت مدیره شركت های سهامی عام را تعیین نموده. به موجب قسمت اخیر این ماده اعضای هیئت مدیره درشركت های سهامی عام نباید كمتر از پنج نفر باشد ولی در مورد حداقل تعداد اعضای هیئت مدیره شركت های سهامی خاص نظری ندارد. ماده ٣ (ل.ا.ق.ت.) بطور اطلاق بیان می دارد كه تعداد شركا شركت های سهامی نباید از سه نفر كمتر باشد. متعاقب آن ماده ٤ شركت سهامی را به دو نوع عام و خاص تقسیم می كند.

بنابراین بر اساس مندرجات ماده ٣  حداقل تعداد اعضای هیئت مدیره باید هر دو نوع شركت سهامی عام و خاص را در بر گیرد كه چنین نیست زیرا ماده ١٠٧ حداقل تعداد اعضای هیئت مدیره شركت های سهامی عام را ٥ نفر ذكر می كند. بدین ترتیب ملاحظه می گردد كه بین مواد ٣ و ١٠٧ قانون مذكور تناقض وجود دارد. یعنی چگونه ممكن است شركت سهامی عام كه می تواند با سه نفر عضو تشكیل شود باید حداقل ٥ مدیر داشته باشد؟

برای رفع این تعارض می توان چنین توجیه نمود كه ماده ١٠٧ وارد بر ماده ٣ بوده و ان را به شركت های سهامی عام اطلاق نداده و بدین ترتیب ماده ٣ را تخصیص می دهند. از طرفی چون هیچ یك از مواد (ل.ا.ق.ت.) در مورد تعداد اعضای هیئت مدیره شركت های سهامی خاص جاری نمی باشد بنابراین حداقل تعداد اعضای هیئت مدیره درشركت های سهامی خاص نباید از سه نفر كمتر باشد.  انگونه که ملاحظه میگردد قانونگذار حداقل تعداد اعضای هیئت مدیره شركت های سهامی را بر شمرده اما در مورد حداكثر تعداد اعضای آن صحبتی نكرده است.

از این رو تعداد اعضای هیئت مدیره در هر یک از انواع شركت های سهامی می تواند هر تعداد باشد و این امر می تواند در نظم اداره شركت اختلال ایجاد نماید. چنانچه قانونو گذار سقفی برای تعداد اعضای هیئت مدیره تعیین و یا نسبتی بین تعداد سهامداران از یك سو و تعداد مدیران از سوی دیگر برقرار نماید مفید خواهد بود. به موجب ماده ١٠٧ (ل.ا.ق.ت.) شركت سهامی بوسیله هیئت مدیره ای كه از بین سهام داران انتخاب شده وكلا یا بعضا قابل عزل می باشند اداره خواهد شد.

تعداد اعضای هیئت مدیره شركت های سهامی عمومی نباید كمتر از پنج نفر باشد.

با استناد بر ماده ۱۰۷ :

اولا: اشخاصی برای عضویت در هیئت مدیره به رسمیت شناخته خواهند شد كه از سهامداران شركت باشند به عبارت دیگر عضو هیئت مدیره نمی تواند غیر از سهامداران شركت انتخاب شود.

ثانیا: اعضای هیئت مدیره هر زمان می توانند توسط مجمع عمومی عزل شوند. هر چند ماده مذكور صراحتا مرجع عزل مدیران را قید ننموده ولی در واقع صاحبان داران آن مجمع عمومی این کار را انجام می دهند. چنانکه ماده ٧٢ (ل.ا.ق.ت.) اظهار می دارد: مجمع عمومی شركت سهامی از اجتماع سهام داران تشكیل می شود… بدین ترتیب مجمع عمومی شركت هر زمان می تواند تمام یا بعضی از اعضای هیئت مدیره را از سمت خود عزل نماید و قادر خواهد بود این امر را بدون ارائه هیچ گونه دلیلی انجام دهد.

در توجیه این عمل گفته می شود كه در واقع رابطه مجمع عمومی با هیئت مدیره رابطه وكیل و موكل است. لذا مجمع عمومی كه شامل سهام داران است. هر زمان اختیار دارد با رعایت مقررات و تشریفات مندرج در قانون تمام یا بعضی از اعضای هیئت مدیره را از سمت مدیریت عزل نماید. عده ای از علمای حقوق تجارت نیز با عزل اعضای هیئت مدیره بنحوی كه در ماده  مذكور پیش بینی گردیده موافق نیستند و معتقدند كه مدیر جزیی از اركان شركت بوده و همانطور كه نمی تواد درهر شرایطی استعفا دهد نباید درهر شرایطی هم قابل عزل باشد (با این وجود با توجه  به قاعده عزل مدیر این راه حل اجتناب ناپذیر است) این گروه مخالف استعفای بلاتوجیه مدیر نیز می باشند.

ثالثا: عضو یا اعضای هیئت مدیره كه توسط مجمع عمومی عزل گردیده اند نمی توانند به سبب عزل از شركت مطالبه ضرر و زیان كنند مگر آنكه عزل ایشان مطابق قواعد عام تحت شرایطی صورت گرفته باشد كه موجد مسئولیت مدنی مسئولان عزل ایشان باشد. به موجب اصل چهلم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (هیچ كس نمی تواند اعمال حق خویش را وسیله ضرر رساندن به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قراردهد.) اجرای این قانون كه از مصادیق نظریه سو استفاده از حق است به مدیر معزول این اجازه را می دهد که خسارت خود را مطالبه نماید. که ان هم از طریق دادگاه های دادگستری انجام می شود.

رابعا: اعضای هیئت مدیره در یک شركت سهامی جزئی از اركان شركت بوده و به هیچ وجه مشمول مقررات قانون كار نمی باشند. بدین ترتیب چنانچه عزل شده و یا استعفا دهند و طور كلی رابطه مدیریتی آنها با شركت قطع شود مراجع حل اختلاف مذكور قانون كار صلاحیت رسیدگی به شكایت ایشان را ندارند زیرا رابطه هیئت مدیره با شركت رابطه كارگری و كارفرمایی نیست.

و همانطور كه پیش تر گفته شد چنانچه فرد یا افراد معزول در مورد عزل خود مدعی ورود خساراتی باشند باید از طریق مراجع دادگستری اقدام نمایند. گفتیم كه اعضای هیئت مدیره كلا یا بعضا از سوی مجمع عمومی قابل عزل می باشند. ولی مشکلی كه عملا برای عزل پیش می آید این است كه مجامع عمومی معمولا اختیار دارند فقط درباره موضوعاتی كه دستور جلسه است بحث كرده و تصمیم گیری کنند و مدیران شركت های سهامی حاضر به درج این موضوع در دستور جلسه شركت نمی شوند . برای رفع این اشكال سهام داران دو وسیله دردست دارند یكی آنكه چنانچه صاحبان سهام از عملکرد هیئت مدیره راضی نباشند مجمع عمومی می تواند ترازنامه و حساب سود و زیان شركت را تصویب نكند این موضوع بعنوان رای عدم اعتماد نسبت به مدیران تلقی شده و چون امور شركت را مختل می نماید مدیران مجبور خواهند شد استعفا دهند .

دیگر آنكه یك پنجم سهامداران به ترتیبی كه مواد ٩٥ و ٩٦ (ل.ا.ق.ت.) بیان کرده اند به منظور عزل مدیران كتبا تقاضای تشكیل مجمع عمومی را بنمایند. دراین صورت هیئت مدیره مكلف است مجمع عمومی عادی را بطور فوق العاده تشکیل دهد. دراین مورد نیز گفته شده كه مجمع قادر است مدیر را عزل كند حتی اگر عزل او جز دستور جلسه نباشد. دو نكته قابل ذكر دیگر درمورد عزل مدیران یكی آن است كه هرگاه عضو هیئت مدیره شركت از كاركنان شركت باشد عزل او خللی به رابطه استخدامی او با شركت وارد نمی آورد و او هم چنان درشركت كار خود ادامه خوهد داد. دیگر آنكه عزل مدیر به منزله عزل او از شركت نیست و او همچنان یكی از سهامداران شرکت محسوب می گردد.

خامسا: سمت مدیریت در هیئت مدیره شركت سهامی مباشرتی بوده و قابل واگذاری نمی باشد. از این رو مدیران نمی توانند سمت خود را به غیر انتقال دهند. چون اداره شركت در واقع وظیفه مدیران است نه حق آنها لذا وظیفه مذكور قابل واگذاری نخواهد بود. اما در مقررات شركت های سهامی موضوع قانون تجارت مصوب ١٣١١ چنین اجازه ای به مدیران داده شده بود.

مقررات مذكور با دو شرط مدیران را مجاز می نمود که برای خود جانشین تعیین کنند یكی اینكه اساسنامه چنین موضعی را تصریح كرده بود (حق وكالت توكیل) و دیگر اینكه مدیران دیگر نیز این موضوع را تایید می‌كردند. ولی در هر حال مسئولیت و اعمال شخص خارج عهده خود مدیران بود (ماده ٤٩ قانون اخیرالذكر).  (ل.ا.ق.ت.) مصوب ١٣٤٧ واگذاری سمت مدیریت از سوی هئیت مدیره فقط برای مدیر عامل پیش بینی شده است. به موجب قسمت اول ماده ١٢٤ قانون مذكور هیئت مدیره موظف است حداقل یك شخص حقیقی را به سمت مدیرعاملی شركت برگزیند.به موجب ماده ١٠٨ (ل.ا.ق.ت.) .

مدیران شركت توسط مجمع عمومی موسس و مجمع عمومی عادی انتخاب می شوند. بدیهی است كه فقط اولین مدیران شركت بواسطه ی مجمع عمومی موسس انتخاب می شوند. قانونگذار شركت های سهامی خاص را ملزم به  تشكیل مجمع عمومی موسس ننموده (ماده ٨٢ قانون فوق الذكر) لذا این نوع شرکت منوط به تشكیل مجمع عمومی موسس و یا عدم تشکیل آن می باشد. برابر ماده ٢٠ (ل.ا.ق.ت.) رویه ی معمول چنین است كه در هنگام تاسیس شركت های سهامی خاص برای انتخاب اولین مدیران صورتجلسه ای قید می شود و به امضای كلیه سهامداران می رسد.

صورتجلسه مذكور به انضمام سایر مداركی كه در ماده اخیر به انها  اشاره شده ضمیمه اظهارنامه برای ثبت و تشكیل شركت به اداره كل ثبت شركت ها ارسال می گردد. طبق بند ٣ ماده مذكور كه مقرر می دارد: انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شركت كه باید صورتجلسه قید و به امضای كلیه سهامداران رسیده باشد.

منبع : ثبت شرکت , کمپانی پرس